Ik had een mooi liefdetje op de kop getikt, gratis, want liefdes zijn niet te koop ondanks het feit dat je er wel veel in moet investeren. Hoewel tweedehands zat hij nog goed in de lak en ondanks startproblemen in de koude ochtenduren was ik meteen verkocht. Hij liet me nooit in de steek.

Na een kleine aanrijding zit er een deukje in. Een kleine deuk aan de linkerkant, daar waar mijn hart zit. Hij valt niet altijd in het oog, alleen als ik in mijn achteruitkijkspiegel kijk en dan word ik verdrietig.

Wat had ik graag gewild dat die deuk niet in mijn liefdetje zat maar in mijn achteruitkijkspiegel.

Wat nu m' n lief

Wat nu m' n lief

als de zon ontbreekt

en de lach verkbleekt

Wat nu m' n lief

als de donder blijft

en het koude licht

van de bliksemschicht

tussen ons beklijft.

Ik dicht mijn wonden.

Kleine kinderen maken vaak zoveel lawaai, schreeuwen graag, soms zomaar bij het naar buiten rennen, de speelplaats op. Een restje instinct uit een ver verleden; als je te ver uit de buurt van mamma leeuw bent kan ze je sneller vinden.

Kinderen  gillen en krijsen vaak en dat is verdomd vermoeiend maar soms...

Ramon is vier, heel klein maar hij weet alles over dinosauriërs. Hij praat veel en als hij lacht reiken zijn mondhoeken tot aan zijn oren. Ramon zet de taal naar zijn  hand.

Ramon, waarom vind ik je toch zo lief?

Ramon: " nou....toen ik pas geboren was toen hebben ze me héééél goed gewassen en toen was ik wonderschoon...!'

Oooh Ramonneke, door kinderen zoals jij blijf ik van ze houden.

Mijn leven veranderde toen ik in het jaar 2000 een computer van mijn ex kreeg. Hij zei nog: deze Pecee word je nieuwe vriendje'. Het werd mijn nieuwe vriendje, een vriendje van draad en ijzer. Snel daarna kreeg ik er een nieuw vriendje bij, Jérick, een vriendje van vlees en bloed.

Tot mijn grote vreugde kon Jérick meer dan goed met Pecee opschieten. Sterker nog, Jerick en Pecee werden de beste maatjes en dat zijn ze nog steeds. Ze begrijpen elkaar en wanneer ik ruzie met Pecee heb, dan komt Jérick voor hem op.

Nu hebben ze er samen voor gezorgd dat ik mijn favoriete spel via internet kan spelen met alle mensen van de wereld. Dat is leuk zeg, ik ben verslaafd.

Bijna iedere nacht vul ik als Soraya de keizerin van Perzié, mijn zakken met erts en graan en bouw steden en dorpen. 'Your turn to roll'  klinkt pas na ' slaap lekker lieve schat' .

Dit is er over van mijn trotse bezit:

Ik moest 3 tot 5 jaar wachten op een parkeervergunning dus parkeerde ik mijn mooie 2e hands peugootje voorlopig op station Duivendrecht. Ze zeiden nog dat ik nooit moest vergeten het frontje van mijn autoradio mee te nemen; dit om diefstal te voorkomen. Had ik het frontje er maar op gelaten want nu waren de autoradiodieven zo kwaad dat ze ook mijn voorruit hebben ingeslagen, alle draden en draadbomen hebben doorgeknipt etc. en ach, zelfs het achteruitkijkspiegeltje hebben ze erafgerukt en kapotgeslagen. Zelfs de politie, die in Amsterdam wel wat gewend is nam deze zaak zeer serieus op en beschouwden dit niet als een gewone diefstal maar als vandalisme van het ergste soort. Ik kreeg zelfs slachtofferhulp aangeboden. Dat vond ik nou ook weer niet nodig maar ik ben wel flink verdrietig. Nooit geweten dat ik verdrietig kan zijn door het verlies van een autootje. Misschien is het de manier waarop?

Ik ben WA verzekerd en het is nog maar de vraag of de reparatiekosten (mocht hij nog gerepareerd kunnen worden) het aankoopbedrag van mijn Peugootje niet overstijgen.

Op TV hoor ik onze regeringsfunctionarissen steeds vaker roepen:

' het kan zo niet langer'

' meer veiligheid op straat'

Gisteren las ik in het Parool dat criminelen de onkosten van hun strafbare activiteiten vergoed krijgen van justitie.

Zou dit het volgende kunnen betekenen?

Ik koop een pistool voor 1000 euro (het betalingsbewijs moet ik goed bewaren) en onder bedreiging van mijn nieuwe gereedschap overhandigt een angstige brave burger mij zijn beurs waar slechts 100 euro in zit. Dat is nog eens pech maar.... gelukkig loopt daar een agent die mij inrekent.

Er volgt een rechtzaak. Mijn pas verdiende 100 euro wordt mij weer afgenomen en ik krijg een boete, misschien  moet ik ook nog wel een dagje op het politiebureau doorbrengen.

Mijn pistool wordt in beslag genomen maar geen nood, ik krijg de 1000 euro die ik voor dat pistool betaald heb terug. Dat is netjes want ik kan dat geld goed gebruiken voor een nieuwe, misschien koop ik dit keer een vol automatische, ik zie wel.

Eerlijk is eerlijk, een roofovervaller moet ook de kost kunnen verdienen!

Overigens: verleden week stond ik op het perron van het Centraal Station een sigaretje te roken. Ik moest hem uitmaken en kreeg een boete van 25 euro. Een sigaretje kost vandaag de dag toch al gauw zo' n 20 eurocent. Ben ik toch helemaal vergeten dat amper opgerookte sigaretje op die 25 euro boete in mindering te brengen :-(

Eigenlijk wilde ik hem net afsluiten want ik heb pijn in m' n ogen van het staren naar mijn prachtige TFT beeldscherm.

Jeeeee, wat is dat mooi, wat strak, wat chique en wat een ruimte nu op mijn kleine computertafeltje zeg! Wat ben ik trots en wat ga ik nu toch een partij opscheppen zeg!

Wat zegt u? Hoe groot? De harde schijf? 200 GIGABITE!

Hoe bedoelt u? Werkgeheugen? Zo' n meer dan 1000 MEGABITE!

De computerkast, offie mooi is? Wel eens een computerkast gezien die licht geeft? Blauw licht? Kijk, dat bedoel ik! 

Wat ik er allemaal mee kan? Ik heb zo m' n beperkingen maar wat geeft die kast een hoop prachtig licht :-)